|
Lifestyle -
Columns
|
|
Geschreven door Levine Diecken
|
|
zaterdag, 07 januari 2012 10:21 |
Als de foto’s van de eerste uren van 2012 in je inbox verschijnen en de helft van de fotomomenten als totaal nieuw en nooit meegemaakt op je overkomen, dan weet je dat je het jaar lekker begonnen bent. Als je op de eerste foto’s van 2012 in je eentje door een kamer danst en op de meeste foto’s mensen staan die je naar jouw idee nog nooit hebt gezien, dan weet je dat het een mooie nacht was.
Als je op 2 januari nog brakker wakker wordt dan de ochtend daarvoor, dan weet je dat 2012 goed begonnen is. Als de rest van de week de blauwe plekken je doen herinneren aan de eerste paar nachten van 2012, dan weet je dat je je best gedaan hebt. Dat je gegeven hebt wat je te geven had. Dat je nooit uit een raam moet klimmen met hele hoge hakken aan.
Als de foto’s van de eerste uren van 2012 in je inbox verschijnen, besef je ineens dat de eerste week van 2012 er al weer op zit. Als een Haagse dichter met getatoeëerde ooievaar op zijn onderarm een gedicht voor je schrijft in de eerste nacht van 2012 dan weet je dat het een mooi jaar gaat worden. Als deze eerste week een kleine voorbode was voor alle andere 51 dan zie ik het wel zitten.
Als je de laatste dag van de eerste week van 2012 eindigt met grote Belgische bieren met roze olifantjes, van Guillotine tot aan Delirium, terwijl buiten de storm tegen de kerktoren raast en alle dijken op springen staan, dan durf ik met enige zekerheid toch wel te zeggen: 2012 is nu al veruit mijn lievelingsjaar, al zal het knap lastig gaan worden om 2011 te overtreffen.
|
