Voor het interview met De Jeugd van Tegenwoordig werd ik door iedereen bang gemaakt: de Jeugd, die geeft nooit normaal antwoord op vragen, het zou geen zin hebben om ze serieus te benaderen en meer van deze apocalyptische visioenen voor een interviewer. Alles gelogen, blijkt achteraf, als de vier heren me rustig zittend aan een tafel in een grachtenpand in Amsterdam ontvangen en ik met ze in gesprek ga over het Handboek der Jeugd.
‘Ben je ook een schrijver?’ vraagt Willie Wartaal al voor ik aan mijn eerste vraag kan beginnen. Na een positief antwoord zegt Wartaal: 'Dat zag ik aan je tas.' Geen moeilijke jongens dus, maar vier heren die na 3 succesvolle albums een boek hebben uitgebracht met alle teksten. In mijn recensie was ik niet al te lovend, maar De Jeugd legt Funki uit waarom dit boek er moest komen.
Naast wat clichés (P. Fabergé: 'Je moet de pers niet geloven. Je weet toch wat de pers doet? Liegen!’) zit ik tegenover heren die hun laatste wapenfeit na De Lachende Derde eer willen bewijzen. Voor het eerst wordt er namelijk echt duidelijk wat er gerapt wordt door de heren, die niet geloven dat het Handboek het einde van de discussie is. Bas Bron: ‘Het gaat ook helemaal niets veranderen denk ik. Als iedereen die de Jeugdteksten verkeerd schrijft dit boek gaat kopen en het daarna goed gaat doen, dan zijn we meteen werkeloos.’ Vjeze Fur valt hem bij: ‘Het is meer gewoon een soort extra manifestatie van de Jeugd als entiteit.’
Het idee van een lyricsboek kwam niet van de Jeugd zelf, maar van de uitgeverij, die graag een verklarend tekstboek zagen verschijnen. P. Fabergé:' Daar voelden we niet zo veel voor. En zo blijft het ook meer op zichzelf staan, zeg maar. Het is wel een naslagwerk, dus je kunt wel precies opzoeken wat wie wanneer zegt, maar het is niet koketteren met je intellectuele gedachtegoed. Het is ook op een bepaalde manier een soort “Best of De Jeugd”, of een soort overzicht van wat we gedaan hebben tot nu toe zonder dat het weer de nummers zijn die je toch kan downloaden.’
Zelf opnieuw opschrijven deden de heren niet, aangezien de meeste van de teksten van De Jeugd op pizzadozen en dergelijke staan. Vjeze Fur: ‘Dat was heel grappig, want dat was iemand van de uitgeverij, volgens mij een zoon van iemand. Maar je zag dat hij in het begin heel erg zijn best had gedaan, en dat hij bij het derde album toch zoiets had van “Godverdomme, ik ben er nou wel klaar mee!” Maar het was verbazingwekkend accuraat. In het begin was het vooral een oerwoud van klanken en betekenissen.’
P. Fabergé: ‘Op een gegeven moment was ik de teksten aan het proeflezen om te kijken of er nog fouten in stonden en toen zag ik een zin en toen dacht ik: dat heb ik niet gezegd, dat weet ik 100% zeker. Maar toen was de vraag: wat heb ik dan wel gezegd? Nog een keer geluisterd, en nog een keer en nog een keer, en ik hoorde het gewoon echt niet.’
Willie Wartaal zegt 'alle papiertjes' van De Lachende Derde nog wel in huis te hebben. Maar foto's daarvan staan niet in het Handboek, omdat de heren het graag zo droog mogelijk hielden. 'Gewoon tekst en gewoon duidelijk wie wat doet, maar verder niet nog onnodige opsmuk of zo,' aldus Fabergé.
Het muzikale brein achter de band, Bas Bron, ziet het geheel aan en valt ook moeilijk uit de tent te lokken. Of hij het niet vervelend vindt dat zijn bijdrage in het boekje bijzonder klein is? ‘Ik juich dit toe. Ik vind het te gek,' zegt Bron.
Een gelimiteerde luxe versie van het Handboek der Jeugd is te koop voor 50 euro. Van deze leren editie met handtekeningen is er dus maar een beperkt aantal, maar de prijs zal volgens P. Fabergé niemand tegenhouden. ‘Als ik een boek echt wil hebben van iemand, dan betaal ik er wel 200 euro voor.’ Wartaal valt hem bij: ‘Als je het wilt hebben, dan wil je het hebben. Daar ligt dan iets waar je hart sneller van gaat kloppen.’ Of: '‘Waar je piemel stijf van wordt,' zoals Vjeze Fur het verwoordt. 'En als je hem te duur vindt, moet je hem gewoon stelen.’
Hoewel het Handboek niet los is te zien van de albums en vice versa, voelt het volgens Wartaal niet aan als een persoonlijke mijlpaal: ‘Ik hoop dat dit over 30 jaar iets is in de grote hoop van dingen die we hebben gedaan. Ik hoop dat er over 3 albums weer zo’n boekje komt. Er moet gewoon meer komen van dit soort dingen. Dit is geen eindstation.’ Voor zij die vrezen dat de Jeugd zich meer op het schrijven van dit soort boeken zal gaan toeleggen heeft Fabergé geruststellende woorden: 'Als je de moeite neemt om een tekst te schrijven dan moet het ook gewoon op een plaat staan en live gedaan kunnen worden, anders kun je het ook gewoon weer weggooien.’
Vragend naar de hoogtepunten uit het Handboek noemen zowel Bas Bron, Vjeze Fur als P. Fabergé het nummer Tante Lien van De Lachende Derde. Fabergé: 'Het was een heel gekke periode in mijn leven. Mijn vriendin was namelijk een week op vakantie en toen was ik een week lang uitgegaan. Toen ging ik van vrijdag op zaterdag ook naar waar zij was, en toen moest ik op vrijdag nog een paar dingen regelen. Ik moest onder andere nog deze tekst schrijven en opnemen bij mij thuis, maar ik moest ook nog geld pinnen voor de taxi om naar Schiphol te gaan de volgende ochtend, en toen was ik zo bang, zo paranoïde op straat dat ik dacht dat ik achtervolgd werd in een helemaal verlaten straat. Toen heb ik toch nog deze tekst geschreven en opgenomen, en daar ben ik wel trots op.’
Vjeze Fur: 'Ik vind Sterrenstof ook wel goed gelukt. Mensen hebben daar teksten aan veranderd. Opnieuw de coupletten geschreven. Daar was heel veel discussie om, of dat nou wel of niet moest gebeuren, maar uiteindelijk hebben we alle drie iets heel persoonlijks erin kwijt gekund. En heel veel van die nummers vond ik ook tof, omdat het heel leuk was om ze op te nemen, zoals ook ‘Voor Jou’ van Parels van de Zwijnen. Toen hadden we 3 of 4 nummers klaar en dat waren de eerste 3 of 4 nummers die we op hadden genomen met Bas en daar hadden we echt hard aan gewerkt, en toen zei hij: “Oke jongens, dan mogen jullie nu iets geks doen!” Als een klein kind dat eindelijk de verf mag pakken en met zijn handen op de muur mag klooien. En daar hebben we heel belachelijk maar toch heel goed en sterk RnB nummer van gemaakt.’
Willie Wartaal: ‘Ik denk dat de beste dingen op het laatste album staan, maar ik vond dingen op het eerste album wel veel leuker. Dat is grappig, weet je wel? Ik was alleen maar bezig met vorm, weet je wel? Bij het Derde Album vind ik sommige dingen juist weer te netjes. Ik vind mijn tekst van Zilt wel heel leuk, met de ooievaar.’
Het Handboek dus als tussenstation van een band die vrijwel heel Nederland al veroverd heeft en ingrijpende veranderingen in de taal heeft aangebracht, naast de fraaie nummers waar de teksten mee gepaard gaan. Bas Bron noemt als voorbeeld daarvan het refrein van Tante Lien, ‘juist omdat het hen inspireert om zulke totaal uiteenlopende dingen die toch kloppen met het idee Tante Lien.’
'Dat is ook gewoon een killer refrein,' besluit Willie Wartaal.
Win het Handboek der Jeugd!
In het kader van al dit leuks mogen wij twee handboeken weggeven, wat je moet doen is simpel: 1. Registreer je op FunkiMag 2. Mail vervolgens naar
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
het antwoord op de vraag: 3. Wat is jouw'n favoriete JVT nummer qua tekst en waarom? 4. Wij zullen 2 winnaars kiezen en deze een exemplaar toesturen, succes!
INTERVIEWS 
