Tijdens het uittrekken van je jas verschijnt er op een houten box midden op het podium een videobeeld. “Hallo, ik ben een afstandsbediening.” Er wordt op het videobeeld een zapper getoond. “Hallo ik ben een pakje slettensigaretten.” 7 pubers komen het toneel oplopen en gaan de box binnen.
Voorstelling Ontroerend Goed / Kopergietery - Teenage Riot. Zaterdag 28 november - Grand Theater, Groningen.
Steekwoorden Rauw, confronterend en intens.
Recensie De pubers in de box komen tevoorschijn op het beeld waar zojuist een aantal voorwerpen aan mij zijn voorgesteld. Maar in tegenstelling tot die voorwerpen, zijn de kinderen totaal niet wie ze zeggen dat ze zijn. De voorstelling wordt vervolgd, en er word een vaag toneelstukje opgevoerd met papieren poppetjes op satéprikkers. Het verhaal gaat over een Chinees meisje dat word verkracht en vermoord door een man die in het bos woont. Een paar minuten lang word het aan een stuk door geschreven woord 'ruk' gefilmd. Hierna krijgt het stuk een hele andere wending.
Er komt uiteindelijk een spel op gang waarin ik word meegenomen in de emotionele rollercoaster van het 'puber' zijn. Erbij willen horen, seks, roken met andere woorden het leven van een tiener. Ook de rol van de ouders in het leven van een puber komen voorbij. Trots, bemoeizuchtig of gescheiden. Er worden in het stuk een heleboel voorbeelden gegeven, als er een punt van herkenning door het publiek wordt waargenomen klinkt er een zacht gelach van (h)erkenning; zowel bij de pubers in de zaal, als bij de ouders.
Conclusie Het stuk begint vaag en het kost even wat moeite om in het stuk te komen. Na deze vreemde intro komt er een rauw en confronterend spel op gang waarin je volledig word meegenomen. In het stuk word er op een intense manier met het onderwerp en de camera omgegaan. Door de suggestie van het camerabeeld en de soms iets te hard staande muziek blijf het tot het eind boeien. Iedereen in de zaal voelde zich aangesproken door het onderwerp, en daar werd door de spelers handig gebruik van gemaakt.
Ik ga weg aan het einde van de voorstelling met een drang mij ook te willen onderscheiden van de rest. Ik voel me weer als een opstandige puber.
Jonge Harten 
Theo Vos
Nicky Mossink
Karen Bakker
Esther Visser
Lian Galliard
Renée Suichies
Hielke van Campen
Roëndy Hooi
Stephan Keereweer
Andy Zuidema
