Met vrijwel louter goede nummers is Omdat Ik Dat Wil een toonbeeld van tekstuele vondsten en origineel klankgebruik. Roosbeef weet zich uit het kleinkunstcircuit te tillen en een volledige Nederpopband te worden. Aftiteling!
Vanaf eerste nummer (en tevens single) 'Twijfelaar' wordt er duidelijk dat Omdat Ik Dat Wil meer over zangeres Roos Rebergen zelf gaat dan voorloper Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten. Daarnaast heeft de wisseling binnen de bezetting de band goed gedaan. Naast Rebergen zijn drummer Tim van Oosten en gitarist Reinier van den Haak gebleven en aangevuld met twee Belgen: Wannes Cappelle op gitaar en toetsen en Tom Pintens op bas.
Pintens heeft ook de productie op zich genomen en de kwaliteit van het album valt ook deels hem toe te schrijven. De voorzichtige elektronische invloeden en de lange instrumentale stukken in de vele nummers zijn de meest duidelijke hoogtepunten van de plaat. Maar onderliggend gebeurt er ook heel veel. Behalve een enkele uitglijder als 'Nachtauto' zijn de nummers op Omdat Ik Dat Wil meer naar binnen gekeerd, hoewel ze ook harder naar buiten komen dan de songs op de eerste plaat. Dit is ontzettend knap productiewerk.
Naast de tekstuele vondsten van Rebergen, die haar kind-zijn bewaart in teksten als 'ik onthoud enkel onzin' of 'sneeuw me in' krijgt de band nu ook zijn aandeel in elk nummer. duidelijk aandacht geweest voor de verschillende componeervormen die popliedjes kunnen hebben. Op deze manier tilt Roosbeef zich boven het kleinkunstcircuit uit. Gitaarsolo's en pianointro's maken de kans groot dat Omdat Ik Dat Wil net zo'n klassieker wordt als zijn voorganger.
